posted on 24 Nov 2008 20:44 by tookta-9
คนเราต่างที่มา ต่างความคิด ต่างจิตใจ ต่างกันทุกๆ อย่าง
แต่บางทีคนเรา ก็เหมือนมีอะไรบางอย่างที่เหมือนกัน ที่ทำให้เราได้เจอ ได้พบ ได้รู้จักกัน
ได้เรียนรู้ ซึ่งกันและกัน
ได้เดินบนเส้นทางเดียวกัน ได้ใช้ชีวิตด้วยกัน หรือจะได้เพียงแค่รู้จักเขาข้างเดียวก็ตามที
สิ่งที่ดลบันดาลให้คนเราได้มาพบเจอกันนั้นมันคืออะไรเหรอ??
สิ่งที่ดลบันดาลให้คนเราต้องมาใช้ชีวิตด้วยกันมันคืออะไรเหรอ??
สิ่งที่ดลบันดาลให้ฉันชอบเธอ เธอชอบฉัน ฉันรักเธอ เธอไม่รักฉัน เขาชอบเธอ เธอไม่ชอบ
ใคร มันคือ อะไร เหรอ??
จะว่าไป มันก็แปลกดีนะ
แปลกดี ที่เราบังเอิญได้รู้จักกัน ที่เราบังเอิญได้มาเดินทางเดียวกันแม้ในช่วงบางเวลาของชีวิต
แปลกดีที่บังเอิญได้ร่วมงานกับคนที่คิดว่าดี และคิดว่าไม่ค่อยจะดี
แปลกดีที่เราเจ็บเขากลับเฉยๆ
แปลกดีที่เราต้องไขว่คว้าสุดขีด คนบางคนแค่อยู่เฉยๆ
แปลกดีที่เราต้องหาคำตอบมากมายและต้องหาให้ได้ แต่หลายๆคน กลับไม่ต้องหาคำตอบนั้นเลย
เรา คนนี้เห็นคุณค่าเสมอในการได้ใช้ชีวิตเพื่อรู้จัก พบเจอ พูดคุย ยิ้ม จดจำ รัก เศร้า
เหงา เดินทาง หัวเราะ ร้องไห้ เจ็บ สนุก ตลก สับสน วุ่นวาย กลัว กล้า ฟัง พูด คิดและอีก
พันล้านความรู้สึก
แต่ทำไม....ใครบางคนกลับไม่เห็นคุณค่าบ้างเลย ในการได้ใช้ความรู้สึกเหล่านั้นกับคนๆ
นี้ หรือกับ
ใครๆ ก็ตาม
ชีวิตเรา เต็มที่และจริงใจกับความรู้สึกซะนะ จดและจำมันให้ดี สุดโต่งเข้าไว้กับใจตัวเอง
แล้วจะรักตัว
เองและคนรอบข้างมากขึ้น
posted on 15 Nov 2008 21:03 by tookta-9
ก้อไม่รู้เหมือนกันที่เป็นอยู่ ทุกวันนี้
ที่รู้สึก รู้สึก
ที่สุข สุข ที่เศร้า เศร้า
ที่ขำ ขำ ที่นอย นอย
ที่กล้า กล้า ที่กลัว กลัว
ที่ไป ไป ที่มา มา
ที่เจ็บ เจ็บ ที่ เฉย เฉย
ที่มาก มาย ที่นิด หน่อย
ที่ให้ ให้ ที่รับ รับ
ที่หวัง หวัง ที่ไม่หวัง แต่แอบหวัง
ที่เข้าใจ เข้าใจ ที่ไม่เข้าใจ เลย ซักนิด
ที่ไกล ไกล ที่ใกล้ ใกล้
ทีทำไป ในแต่ละอย่าง ที่ให้ไปในแต่ละสิ่ง มันเกิดจากความรู้สึกของคนให้ ที่อยากให้ ของคนทำที่อยากทำให้
มันจะเป็นอะไรก้อตาม จะใช่ความรักหรือไม่ใช่ก้อตาม ชั้นคนนี้ก้อคงได้แต่ทำต่อไป รู้สึกเรื่อยไป ไม่จางหาย
ให้กับเธอไปอย่างไม่สิ้นสุด.........ซักที
posted on 11 Nov 2008 23:06 by tookta-9
ได้มีโอกาสไปงาน Fat Festival 8 ที่เมืองทองธานี งานนี้ถือเป็นงานๆ หนึ่งที่คิดว่าทาง fat radio หวังตอบแทนกำไรสู่ผู้ฟัง แม้งานจะต้องซื้อบัตรเข้าชมก้อตาม (ราคาก้อ บัตรละ 200 เข้าได้วันเดียว แต่ถ้าซื้อบัตร 300 เข้าได้ 2 วันเลย )
ภายในงานประกอบไปด้วย เวทีคอนเสิร์ต หลายเวทีด้วยกัน ได้แก่ เวทีหอเอนปีซ่า เวทีอัลคาซ่า เวทียากูซ่า และเวทีนาซ่า แต่ละเวทีก้อมีศิลปิน นักร้อง แวะเวียนกันมาทั้ง 2 วัน แบบไม่มีเว้นวรรค ศิลปินนักร้องที่มาก้อหลากหลายแนว หลากหลายสไตล์ สามารถไปชมได้ทุกเวที ใครพอใจจะเดินไปเวทีไหนก็ไปได้ตลอดเวลา ดี ดี ถือว่าตอบแทนผู้ฟังทุกกลุ่มเป้าหมายแฟนเพลงได้ดีทีเดียว
นอกจากนี้ภายในงาน ยังมีบูธต่างๆ มากมายมาจัดแสดง จำหน่ายสินค้า เสื้อ หนังสือ โปสการ์ด ซีดีเพลง หนัง และอีกมากมาย ในราคาพอประมาณ ไม่แพงมาก แต่ก้อไม่ถูกจนเกินไป
แฟนเพลง ก้อได้มีโอกาสพบปะ พูด คุย กับศิลปิน หลังจากที่เฝ้าฟังเสียง และติดตามผลงานมา เค้าเหล่านี้อาจจะรอเวลานี้มานานก้อเป็นได้ เพราะบางครั้ง ศิลปินก้อแอบเป็นส่วนหนึ่งในความรู้สึกของแฟนเพลง เหมือนกันนะ
ศิลปินเอง ก้อได้มีโอกาส พูด คุย ทักทายแฟนเพลงของตัวเอง อย่างน้อยก้อได้เห็นหน้า เห็นตา ว่า เนี่ยแหละคนฟังเสียงเรา T_T
งานนี้จัดขึ้นที่ อาคา Challenger 2-3 เมืองทองธานี ด้วยพื้นที่ที่กว้างใหญ่มากมาก บรรจุผู้คนได้มากมาย และสิ่งต่างๆ ภายในงานก้อค่อนข้างน่าสนใจทีเดียว คนที่มาในงานจึงเยอะพอสมควร แต่ไม่ถึงกับแออัด ทุกอย่างถือว่ากำลังดี กำลังสบาย เจ๋งเลยหละ Fat Radio
และยังได้เห็นแฟชั่น การแต่งตัวของวัยรุ่นสมัยนี้เยอะเลยยย (สำหรับบางคน คิดได้งัยวะ การแต่งตัวแบบนี้ ฮา)
งานนี้ยังแอบเห็นนักร้อง ศิลปินบางคน ไปเดินตั้ง 2 วัน (เพราะเราเองก้อไป 2 วัน เลยเจอกัน) คงมีอะไรดี ดีแหละ ไม่งั้นใครบางคน คงไม่ยอมจ่ายตังค์ 2 วัน
อยากบอกกับ Fat radio ว่า ซึ้งอะ เจ๋งอะ กับงานดี ดี ที่เกิดขึ้น ทุกๆ ปี เป็นเวลา 8 ปีมาแล้ว อย่าให้ทุกอย่างหยุดนะ อย่าให้มันหายไป เพราะถ้าวันหนึ่ง งานนี้หายไป แฟนๆ Fat Radio คงเหงาอะ เจ๋งค่ะเจ๋ง
คลื่นอื่น ค่ายอื่น หนังเอย เพลงเอย จะทำบ้าง Fat Radio คงไม่หวงห้าม งานเป้าหมายเดียวกัน แต่งานคนละสไตล์ ได้ใจแฟนๆ เยอะเลยแหละ
